Violetta studeert spatial design aan Minerva, ze zit in haar vierde jaar. Oorspronkelijk komt ze uit Oekraïne, en was het altijd haar droom om zich verder te ontwikkelen binnen de wereld van ontwerp en architectuur. Als ze haar bachelor behaald heeft, is haar plan om de master architectuur aan de Academie van Bouwkunst te gaan volgen. Maar eerst loopt ze een half jaar stage bij De Deur in Huis, om kennis te maken met het vak. Het vinden van een stageplek was niet makkelijk, ze waardeert het daarom des te meer dat ze hier nu is. ‘Het voelt als een cadeautje’, zegt ze met een grote glimlach.
De komende tijd wil Violetta vooral veel gaan leren, bijvoorbeeld het werken met verschillende ontwerpsoftware. Iets verder in haar stage hoopt ze meer te kunnen bijdragen aan projecten. Van veel mensen hoort ze dat ze een perfectionist is. Elke lijn die ze tekent, doet ze net zo vaak over tot hij is zoals hij moet zijn. ‘Die instelling kost natuurlijk veel tijd, het is een kracht en een zwakte tegelijk’, beseft ze. Een andere kracht is haar doelgerichtheid: ‘Ik werk hard, en als ik iets voor ogen heb, doe ik er alles aan dat te bereiken.’
Violetta is in het bijzonder geïnteresseerd in de combinatie tussen architectuur en psychologie. Als architect zou ze graag publieke gebouwen ontwerpen: ‘Ik hou ervan als een opgave ingewikkeld is. Voor mij zijn openbare gebouwen grote machines waarin allerlei activiteiten plaatsvinden, factoren en ontwerpoplossingen samenkomen en mensen bewegen.’ Als ze één goed gebouw zou kunnen ontwerpen, zou dat al een mooie bijdrage zijn. ‘Maar het zou nog beter zijn om een bepaald mechanisme te helpen ontwikkelen, een benadering die je kunt volgen en op basis waarvan je meerdere goede gebouwen kunt maken.’
Bovenal wil ze fijne ruimtes creëren: ‘Plekken waar mensen zich goed voelen en ze even blijven hangen, in plaats van dat ze zo snel mogelijk proberen te ontsnappen. Daarvoor moet je eerst weten hoe mensen ruimtes ervaren, wat ze verwachten en hoe ze zich gedragen. Je moet met mensen praten om te weten wat ze van je verwachten.’
Hoewel ze nog moet beginnen aan de master architectuur, weet Violetta nu al dat ze ooit haar eigen bureau wil opzetten, samen met mensen die een vergelijkbare visie op het vak hebben. ‘Maar eerst moet ik alle kennis en skills verzamelen die ik daarvoor nodig heb.’ Het komende half jaar is daarin een mooie eerste stap.